,Een kalf moet vrouwelijke uitstraling hebben’

‘Boer meets burger’ is het motto van Bolletongersdei. Dat geldt ook voor de jaarlijkse kalverkeuring die wordt georganiseerd door Keallefokclub De Twaling in de tent op de Remise. Boeren bieden hier hun ‘nieuwe oogst’ ter keuring aan. Maar waar let de jury nu precies op? Waarom wint het ene kalf de eerste prijs, en staat het andere achteraan?

Jentsje Bootsma legt uit waar jury op let bij kalverkeuring

Voor Jentsje Bootsma uit Nijland is het als boerenzoon en vierdejaars student op de Hogere Landbouw School allemaal gesneden koek. Hij geeft echter grif toe dat een beoordeling toelichten best lastig is door factoren als ervaring, gevoel en uiteindelijk toch ook smaak van de jury.

,,In principe wordt er gekeurd op drie hoofdonderdelen: exterieur, verzorging en het voorbrengen. Het exterieur, de bouw van het kalf, is het belangrijkst. Bij kalveren wordt dit aspect onderverdeeld in frame, type en de benen. Bij koeien vanaf twee jaar wordt ook de uier meegenomen in de beoordeling.

,,Bij het beoordelen van het type wegen de verhoudingen van het kalf het zwaarst mee. De hoogte van het kruis, de afstand tussen de voorbenen en de inhoud – de afstand tussen de bovenkant van de rug en de onderkant van de buik – die aspecten moeten optimaal op elkaar zijn afgestemd.

De jury, dit jaar Ard Gunnink uit Hardenberg, beoordeelt ook de frame-kenmerken, zoals de beenstand aan de voor-, de achter- en de zijkant en kwaliteit en de stand van de klauwen van het kalf. Daarbij wordt ook meegenomen of het kalf voldoende melktype en melkkracht uitstraalt.

Een kalf moet een vrouwelijke uitstraling hebben, het moet niet op een stier lijken. Een mooie koe heeft een fraaie, lange nek en een fijne kop. Niet te grof. En ze moet ook zo gebouwd zijn dat ze de melkproductie aan kan. Als dat allemaal klopt, dan sta je met je kalf op de eerste plek.’’

Veel voorbereiding

Bij de kalverkeuring komen boeren met hun beste fokproducten op de proppen. Het zijn ook de boeren die er aardigheid aan hebben, want het vergt veel tijd en voorbereiding. ,,Je moet met de dieren oefenen zodat ze gewend zijn om aan een halster te lopen, en verder moeten ze geschoren en gewassen worden.’’

De jury kijkt namelijk ook naar de manier waarop het kalf in de ring wordt geshowd. Loopt de begeleider, vaak een zoon of dochter van de boer, aan de juiste kant? Komt het dier gemakkelijk mee, is het schoon, zijn de oren goed uitgeschoren, de staart netjes gekamd en zien de klauwen er verzorgd uit. Kortom: is het toilet zoals dat heet, goed verzorgd?

,,Het doel van het fokken is het verbeteren van het ras. Je zou het misschien niet verwachten maar voor een boer is een goede koe niet persé de koe die het meeste melk geeft. Een koe met een hoge productie, maar ook veel gezondheidsproblemen, daar schiet hij niks op.’’

,,Nee, een boer heeft het liefst een koe die voldoende melk geeft maar vooral ook gezond en sterk is. Zo’n koe heeft het in zich om de bijzondere mijlpaal van 100.000 kg melk te halen. Een gemiddelde koe geeft 40.000 liter melk. Melkproductie en gezondheid gaan hand in hand.’’

Jentsje Bootsma met een van zijn favoriete koeien, thuis op de boerderij in Nijland.

De kalverkeuring begint om 9.30 uur en duurt tot ongeveer 13.30 uur. Een speaker verzorgt tijdens de keuring het commentaar voor het publiek.